Przejdź do głównej zawartości strony

Robert Ostolski

Robert Ostolski
Robert Ostolski | Fot. Dawid Stube

Ukończył PWST we Wrocławiu w 1995 roku. Pracę na scenie rozpoczął w Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze musicalem dla dzieci Szalona klasa w reż. Ewy Marcinkówny. Dwa sezony spędził w Teatrze Lubuskim pod dyrekcją W. Matuszewskiego i  P.B. Jędrzejczaka. W tym czasie zagrał m.in.: Hajmona w Antygonie w reż. W. Matuszewskiego, Prosiaczka w Kubusiu Puchatku w reż. P. Szczerskiego, Wacława w Zemście w reż. W. Matuszewskiego. Pracował też w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach przez jeden sezon, grając 5 głównych ról, ważniejsze z nich to m.in.: Pierre Brochant w komedii Kolacja dla głupca w reż. E. Marcinkówny. W sezonie 98/99 został aktorem Teatru Nowego w Łodzi, gdzie zagrał Walentego w Fauście w reż. Zdzisława Jaskuły. Od sezonu 1999/2000 związany z Teatrem Ochoty w Warszawie, gdzie zagrał m.in. w spektaklach: Śluby panieńskie (rola Albin) w reż. T. Mędrzaka, Hamlet (rola Horacy) w reż. T. Mędrzaka, Iwanow w reż. E. Korina, Kartoteka w reż. K. Galosa, Gra również gościnnie w dwóch spektaklach w teatrze w Radomiu: Emigranci (rola XX) w reż. K. Galosa oraz w spektaklu Mayday (rola Stanley) w reż. A. Zaorskiego.

Widzom znany jest z wielu filmów m.in.: Enen, Plac Zbawiciela, Ja wam pokażę, Pornografia, Rób swoje, ryzyko jest twoje, Cud Purymowy, Święta Polskie i Torowisko oraz seriali telewizyjnych m.in.: Ludzie Chudego, Ranczo, Hotel 52, Ten ratuje cały świat, Na dobre i na złe, Klan, Odwróceni oraz Samo życie, 2XL.

Widzom Teatru Komedia znany jest z ról w spektaklach: La cage aux folles - Klatka wariatek w reż. Grzegorza Chrapkiewicza, Fotki z wakacji, Zorro, Człowiek dwóch szefów, Komedia o napadzie na bank, O sole mio, czyli nikt nie kocha tak jak tenor w reż. T. Dutkiewicza.

Obecnie gra

Zemsta

Zemsta

„Zemsta”, czyli sztuka, w której nie chodzi o mur graniczny. Opowieść o władzy, miłości, pieniądzach i marzeniach. Klasyczna komedia XIX-wieczna, arcydzieło literatury polskiej, we współczesnej inscenizacji Michała Zadary - takiej, jakiej chciałby Fredro. Historia pełna inteligencji i elegancji, ale też przemocy.

 

sobota

 

sobota

 

niedziela

Jak się starzeć bez godności

Jak się starzeć bez godności

Komediowy nieporadnik o drugomłodych, przedstarych, bezwstydnie nie-godnych i trochę przezroczystych.

To spektakl o starzeniu się – tak pełen gniewu, że aż rozbrajająco wesoły i tak bardzo dokumentalny, że aż smutny.  Zapraszamy na opowieść pełną heroicznych czynów, takich jak wstawanie o poranku, lektura kobiecych magazynów, rozmowy o chorobach, dzieciach, podpsutych samochodach i takiej samej urodzie. Bez mędrkowania i kołczowania, za to z dystansem, ironią i zastrzykiem siły na walkę z bezsensownymi oczekiwaniami, z jakimi spotykają się ludzie niemłodzi.

 

środa

 

czwartek

 

wtorek

 

środa