Katarzyna Figura – Polska aktorka filmowa i teatralna. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1985) i stypendystka Conservatoire d'Art Dramatique w Paryżu. Karierę sceniczną rozpoczęła rolą Iriny w Trzech siostrach Antoniego Czechowa w reżyserii Macieja Englerta w Teatrze Współczesnym w Warszawie, w którego zespole była w latach 1985–1988. Od 2006 do 2013 roku była aktorką stołecznego Teatru Dramatycznego, gdzie wystąpiła m.in. w spektaklach: Alina na zachód Dirka Dobbrowa w reżyserii Pawła Miśkiewicza (2006) i Persona. Marilyn Krystiana Lupy (2009). W Teatrze Polonia Krystyny Jandy zagrała w dwóch monodramach: Badania terenowe nad ukraińskim seksem wg Oksany Zabużko w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej (2006) oraz Kalina wg scenariusza i w reżyserii Małgorzaty Głuchowskiej (2013).
Od 2013 roku jest aktorką Teatru Wybrzeże w Gdańsku – zagrała m.in. w Marii Stuart Friedricha Schillera w reżyserii Adama Nalepy (2014), Fahrenheit 451 Marcina Cecko w reżyserii Marcina Libera (2016), Trojankach Eurypidesa w inscenizacji Jana Klaty (2018) oraz tytułową rolę w Fedrze Jeana Racine’a w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego (2019), za którą otrzymała nagrodę Grand Prix oraz Nagrodę Publiczności 60. Kaliskich Spotkań Teatralnych Festiwalu Sztuki Aktorskiej oraz Pomorską Nagrodę Artystyczną.
W Teatrze Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie stworzyła poruszającą kreację Marleny Dietrich w spektaklu Szary Anioł w reżyserii André Hübnera-Ochodlo (2025).
Za całokształt pracy scenicznej, w uznaniu dla wybitnych osiągnięć na deskach teatru polska sekcja Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (AICT) uhonorowała ją w 2025 roku prestiżową Nagrodą im. Ireny Solskiej.
Kultowe kreacje aktorskie stworzyła w filmach: Pierścień i róża Jerzego Gruzy (1986), Pociąg do Hollywood Radosława Piwowarskiego (1987), Kingsajz (1988), Kiler (1997), Kiler-ów 2-óch (1999) Juliusza Machulskiego. W jej bogatej filmografii są też takie produkcje jak: Mleczna droga (1990), Wrzeciono czasu (1995), Słoneczny zegar (1997) Andrzeja Kondratiuka, Historie miłosne Jerzego Stuhra (1997), Szczęśliwego Nowego Jorku Janusza Zaorskiego (1997), Ajlawju (1999) i Siedem uczuć (2018) Marka Koterskiego, Zemsta Andrzeja Wajdy (2002), Żurek Ryszarda Brylskiego (2003), Ubu król Piotra Szulkina (2003), Yuma Piotra Mularuka (2012), Śniegu już nigdy nie będzie Małgorzaty Szumowskiej (2020), Dziewczyny z Dubaju Marii Sadowskiej (2021) czy Chrzciny Jakuba Skoczenia (2022). Wystąpiła też w filmach Wojciecha Jerzego Hasa, Krzysztofa Kieślowskiego, Roberta Altmana, Romana Polańskiego.
Chętnie współpracuje z młodymi filmowcami – za rolę Amelii w krótkim metrażu Victoria Karoliny Porcari otrzymała Nagrodę im. Elżbiety Czyżewskiej na New York Polish Film Festival (2023), a krótki metraż Jestem w reżyserii Cezarego Orłowskiego z jej udziałem nagrodzono na Toronto Polish Film Festival.
Wśród przyznanych jej licznych nagród i wyróżnień są m.in. dwie nagrody za pierwszoplanowe role kobiece Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (Ajlawiu 1999, Żurek 2003), dwie Złote Kaczki dla najlepszej aktorki filmowej sezonu (1988, 1998), Polska Nagroda Filmowa Orzeł za najlepszą główną rolę kobiecą (Żurek 2003), Specjalna Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego za całokształt twórczości (2019).
Katarzyna Figura zaliczana do grona najwybitniejszych polskich aktorek, ceniona za wszechstronność i charyzmę, w tym roku świętuje 40-lecie pracy artystycznej. W swoim dorobku ma ponad sto ról filmowych i teatralnych.
Teatr Improwizowany Klancyk jest jednym z pionierów improwizacji komediowej w Polsce i pierwszym warszawskim teatrem impro. Istnieje z grubsza od 2006 roku. Ich spektakle to historie pisane na bieżąco, rodzące się na oczach widzów z grupowej energii, chwilowego porozumienia i absurdalnego poczucia humoru.
Klancyk to Maciej Buchwald, Krzysztof Dziubak, Bartosz Młynarski, Paweł Najgebauer, Piotr Sikora, Błażej Staryszak, Krzysztof Wiśniewski, Grzegorz Uzdański.
Współtworzyli nową warszawską scenę komediową, w tym Klub Komediowy, Szkołę Impro i Resort Komedii. Klancyk ma na koncie występy na festiwalach literackich, muzycznych i teatralnych w kraju i zagranicą m.in. Apostrof —Międzynarodowy Festiwal Literatury (Warszawa),Big Book Festival (Warszawa), Festiwal im. Zygmunta Haupta (Gorlice), Miedzianka Fest (Miedzianka), Malta Festival (Poznań), Open’er Festival (Gdynia), Chicago Improv Festival, Del Close Marathon (Nowy Jork), Jazzahead Festival (Brema).
Współpracowali m.in. z Biblioteką Narodową, Instytutem im. Adama Mickiewicza, Fundacją Instytut Reportażu oraz Radiem 357. We wspólnych scenicznych przedsięwzięciach występowali m.in. z Katarzyną Nosowską, Magdaleną Grzebałkowską, Dorotą Masłowską, Mariuszem Szczygłem, Januszem Gajosem czy Marcinem Maseckim.
Produkują komediowy podcast „Codzienne trudności”. Ich gośćmi są komiczki i komicy, osoby związane ze światem muzyki i filmu, dziennikarze i dziennikarki, pisarki i pisarze.
Występują: Klancyk w rotującym się składzie - Maciej Buchwald, Krzysztof Dziubak, Bartosz Młynarski, Paweł Najgebauer, Piotr Sikora, Błażej Staryszak, Krzysztof Wiśniewski, Grzegorz Uzdański.
Za montaż świateł odpowiada Agata Rozbicka.
Zdjęcia w grafice wydarzenia:
zdjęcie Klancyka - fot. Marek Zimakiewicz
zdjęcie Katarzyny Figury - fot. Weronika Kuźma