Wiesław Kowalski | Teatr dla Wszystkich

„Król komedii” to propozy­c­ja teatral­na, która – poprzez opowieść o jed­nos­tce – doty­ka szer­szych tem­atów: odpowiedzial­noś­ci artysty w cza­sach kryzy­su, roli twór­cy w sys­temie opresji, niejed­noz­nacznoś­ci decyzji pode­j­mowanych w ekstremal­nych warunk­ach. Jed­nocześnie nie odci­na się od kome­diowego dziedz­ict­wa Dym­szy – nie braku­je frag­men­tów lek­kich, zabawnych, osad­zonych w kon­wencji wspom­nienia o bar­wnym świecie przed­wo­jen­nego kabare­tu i fil­mu (…)

Reży­ser­ka Mar­ta Miłoszews­ka kon­stru­u­je scenę jako przestrzeń wspom­nień, a jed­nocześnie – sym­bol­iczny „sąd pamię­ci”. Nie pojaw­ia­ją się tu jed­noz­naczne oce­ny czy deklarac­je, lecz raczej sug­estie i pyta­nia. Z pomocą tek­stu Ogrodz­ińskiego i scenografii autorstwa Pauliny Czernek, przestrzeń teatral­na sta­je się miejscem wewnętrznego rozliczenia bohat­era z his­torią, widzianą z jego per­spek­ty­wy. Sceniczne środ­ki wyrazu – skrom­na scenografia, ruch, step (opra­cow­any z kon­sul­tacją Michała Wierzbowskiego) – służą tu wzmoc­nie­niu dra­maturgii mono­logu i wyek­sponowa­niu fizy­cznoś­ci postaci, która nie tylko opowia­da, ale też ciałem mierzy się z przeszłoś­cią”

Cała recen­z­ja do przeczy­ta­nia tutaj: https://teatrdlawszystkich.pl/powrot-dodka-monodram-krol-komedii-w-teatrze-komedia/