Dominik Gac | e‑teatr

„Odpowied­nie dać rzeczy słowo – pisał poeta. Po teatral­ne­mu to będzie raczej: odpowied­nią dać rzecz słowu. Reży­ser­ka Ane­ta Groszyńs­ka-Kąc­ka i aktor­ka Eliza Borows­ka wiedzi­ały co zro­bić z tek­stem Kobi­eta pracu­ją­ca. Powraca Macie­ja Łubieńskiego. Odpowied­nie rzeczy i słowa umieszc­zono na dodatek w odpowied­nim miejs­cu, czyli na małej sce­nie warsza­wskiego Teatru Kome­dia […] Artys­t­ka od początku łapie znakomi­ty kon­takt z wid­own­ią i utrzy­mu­je go do koń­ca przed­staw­ienia. Na rozbaw­ie­nie wspom­ni­anych marud potrze­bowała jakichś pię­ciu min­ut. Łubieńs­ki napisał tekst delikat­nie zaczep­ny: „Młodzi jesteś­cie. Wąs tu dopiero się puś­cił widzę, tam biust led­wo co się wysklepił… Ile pana zdaniem ja mam lat?  No niech Pan spy­ta? No śmi­ało! No? Patrz­cie go, a nie uczyli, że kobi­et się o wiek nie pyta? Żar­tu­je prze­cież, jestem kobi­eta żar­tu­ją­ca. Pan się nie boi. Śmi­ać się trze­ba. Z siebie też. Bo i tak inni się z nas cią­gle śmieją, więc lep­iej z nimi się śmi­ać. Śmiech to zdrowie. A zdrowie jest najważniejsze”. I tak przez godz­inę. Wartko i do przo­du. Z prz­er­wa­mi na piosen­ki. Za zróżni­cow­aną styl­isty­cznie muzykę odpowia­da Bartłomiej Gar­gu­la. Jest i mod­ern i retro”

Cała recen­z­ja do przeczy­ta­nia tutaj: https://e‑teatr.pl/sie-nie-boi-64565